Samenwonen en de fiscale gevolgen

SamenwonenSamenwonen kan vele financiële vragen met zich meebrengen. Het is niet altijd bij voorbaat duidelijk hoe alles geregeld dient te worden. Een voorbeeld hiervan zijn de fiscale gevolgen. Wie gaat wat betalen en hoe kunnen beide partners fiscaal voordeel behalen uit het samenwonen? Voor de Belastingdienst is het bijvoorbeeld al mogelijk om fiscale partners te worden wanneer er voor een periode van minimaal 6 maanden in het desbetreffende kalanderjaar wordt samengewoond. Bij grote inkomensverschillen tussen de beide partners kan dit heel voordelig uitpakken.

Voorwaarden voor een fiscaal partnerschap

Het is mogelijk fiscaal partners te worden zonder dat er een huwelijk heeft plaatsgevonden. Hier zijn wel een aantal voorwaarden aan verbonden waar beide partners aan dienen te voldoen.
De voorwaarden zijn:

  • Beide partners zijn ouder dan 18 jaar en wonen langer dan 6 maanden samen zonder onderbreking
  • Beide partners staan in het bevolkingsregister op hetzelfde woonadres ingeschreven
  • Beide partners willen als fiscaal partner worden gezien

Wanneer beide partners aan deze drie voorwaarden voldoen is het mogelijk een fiscaal partnerschap aan te vragen. Op deze manier kunnen de voordelen hiervan genoten worden.

Gevolgen van een fiscaal partnerschap

Een fiscaal partnerschap brengt naast voordelen ook een paar gevolgen met zich mee. Het is belangrijk hier rekening mee te houden om het fiscaal partnerschap optimaal te benutten. Ten eerste heeft het gevolgen voor het aangeven van de inkomsten en aftrekposten. Hierin treden verandering op dus daar dient rekening mee te worden gehouden. Ten tweede veranderen er zaken in de heffingskorting.

De inkomsten en aftrekposten mogen onderling verdeeld worden. Dit betekent dat deze naar eigen inzicht voor de beide fiscale partners mogen worden opgevoerd, zolang het totaal hiervan maar de oorspronkelijke honderd procent is. Het is niet toegestaan om dit te doen met loon- en lijfrentepremies, deze dienen te worden aangegeven net als wanneer beide partners geen fiscale partners zouden zijn.

De heffingskorting hangt meer af van de persoonlijke situatie. Hiervoor is geen duidelijke richtlijn te geven. Wel is het zo dat wanneer een van de fiscale partners een laag inkomen heeft, dit gevolgen kan hebben voor de totale heffingskorting. Dit kan naast een laag inkomen ook komen door het feit dat een van beide partners tijdens de samenwoonperiode voor langere tijd alleenstaand ouder was. Een langere periode staat in dit geval voor meer dan zes maanden. Zoals aangegeven is het verder erg lastig duidelijkheid te scheppen aangezien de gevolgen sterk afhangen van de persoonlijke situaties waarin beide fiscale partners zich bevinden.

Gepubliceerd/update op 25 juni 2014

Schrijf als eerste een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*