Huwelijkse voorwaarden

Huwelijkse voorwaarden

Het aangaan van huwelijkse voorwaarden

Door het aangaan van huwelijksvoorwaarden – vóór de huwelijkssluiting – wordt voorkomen dat tussen de echtgenoten de wettelijke algehele gemeenschap van goederen ontstaat. Tijdens het huwelijk kan men alsnog huwelijksvoorwaarden aangaan, doch dat kan een zeer dure aangelegenheid worden omdat dan ook de inmiddels ontstane gemeenschap van goederen moet worden verdeeld. Het uitgangspunt bij huwelijksvoorwaarden is, dat ieder van de echtgenoten houdt wat hij heeft en wat hij nog krijgt; de schulden van de één zijn niet verhaalbaar op het vermogen van de ander. Huwelijksvoorwaarden worden aangegaan bij notariële akte.

Er zijn verschillende soorten huwelijksvoorwaarden

  • De zgn. “koude uitsluiting”. Deze houdt in, dat er een scheiding van vermogens is en dat er geen enkele verrekening (van overgespaard inkomen bijvoorbeeld) plaatsvindt;
  • De meeste huwelijksvoorwaarden houden een scheiding van vermogens in, doch met de verplichting:
  1. Eenmaal per jaar het overgespaarde inkomen te verdelen, (periodiek verrekenbeding), en/of
  2. Bij het einde van het huwelijk een verrekening toe te passen (finaal verrekenbeding).

Er wordt vaak voor gekozen om bij het einde van het huwelijk door overlijden, af te rekenen alsof er tussen de echtgenoten algehele gemeenschap van goederen heeft bestaan. Jongere mensen kiezen doorgaans voor huwelijksvoorwaarden met een verrekenbeding.

  • Men kan in een beperkte gemeenschap van goederen trouwen (bijv. gemeenschap van inboedel), al dan niet met een verrekenbeding.

De redenen om huwelijksvoorwaarden aan te gaan zijn uiteenlopend

  • Als ouderen met elkaar trouwen kan de “koude uitsluiting” een geschikte vorm zijn. Zij zullen hiervoor kiezen, als zij niet willen dat hun vermogen uiteindelijk bij de kinderen van de partner terecht komt. In combinatie met een testament kan men bereiken dat het vermogen in de eigen familie blijft.
  • Ook wie een eigen bedrijf heeft of een riskant beroep uitoefent, zal vaak voor huwelijksvoorwaarden kiezen. Door de scheiding van de vermogens kunnen de schuldeisers van de ene echtgenoot zich niet verhalen op het vermogen van de ander. De huwelijksvoorwaarden kunnen de echtgenoot-ondernemer ook bescherming bieden bij echtscheiding als het bedrijf inmiddels flink is gegroeid. Zou er tussen de echtgenoten algehele gemeenschap van goederen bestaan, dan zou immers het halve gemeenschapsvermogen aan de partner moeten worden uitgekeerd, waardoor de continuïteit van de onderneming in gevaar zou kunnen komen. In dit geval is het uiteraard van belang dat er in de huwelijksvoorwaarden niet is overeengekomen dat er “bij het einde van het huwelijk wordt afgerekend alsof er algehele gemeenschap van goederen heeft bestaan”, (dus zonder toevoeging van de woorden “door overlijden”).
  • Men wil (ook als niet-ondernemer) niet het risico lopen dat bij echtscheiding een gedeelte van zijn vermogen met de ex-partner verdwijnt. Men kan natuurlijk wel een (periodieke) verrekening van overgespaard inkomen overeenkomen.
  • Bij tweede, of volgende, huwelijk.

Als een vermogend persoon (zonder kinderen) trouwt met een onvermogend persoon (met kinderen) zou, in geval van algehele gemeenschap van goederen, bij het overlijden van de niet-vermogende partner, de vermogende partner een groot deel van zijn bezit kwijt zijn.

  • Men wil niet dat de ene partner meebetaalt aan de aflossing van een (bijv. studie-)schuld van de ander.

In de akte van huwelijksvoorwaarden kunnen onder meer aan de orde komen

  • De aanbrengsten ten huwelijk.

Doorgaans vermelden de huwelijksvoorwaarden dat ieder der partners roerende zaken aanbrengt, die worden omschreven op een aan de akte te hechten lijst. Hiermee kunnen de echtgenoten tegenover derden (en elkaar) bewijzen tot welk privévermogen bedoelde zaken behoren. Voor wat betreft zaken die men tijdens het huwelijk verkrijgt: bewaar zoveel mogelijk bewijsstukken waaruit blijkt wie van de echtgenoten eigenaar is (dagafschriften van de privérekening waarvan de betaling is afgeschreven, en op naam gestelde aankoopnota’s). De huwelijksvoorwaarden geven ook dikwijls aan van wie de roerende zaken, waarvan bij het einde van het huwelijk niet blijkt aan wie ze toebehoren, geacht worden te zijn.

  • De kosten van de huishouding, en de kosten van de opvoeding/het onderhoud van de kinderen.

De huwelijksvoorwaarden geven aan welke kosten hieronder vallen, en in welke verhouding zij door der echtgenoten gedragen worden.

  • Premies voor een levensverzekering/overlijdensrisicoverzekering.

Uitdrukkelijk wordt bepaald dat zij niet vallen onder het begrip “kosten van de huishouding” of andere gemeenschappelijke kosten. Deze premies dienen te worden betaald en gedragen door de niet-verzekerde, en mogen niet indirect (bijv. via een verrekenbeding) ten laste van de overleden partner komen. Indien zou blijken dat voor een verkrijging krachtens een dergelijke verzekering iets is onttrokken aan het vermogen van de verzekerde (=de overledene) dan valt de uitkering onder de heffing van erfbelasting.

  • Een verrekenbeding van inkomen of vermogen.

Het voordeel van een periodiek verrekenbeding is, dat indien een van de echtgenoten geen betaalde arbeid verricht, deze toch over eigen geld beschikt. Het voordeel van een finaal verrekenbeding kan zijn, dat tijdens het huwelijk geen gelden aan de onderneming van een echtgenoot behoeven te worden onttrokken ter uitbetaling aan de partner. En nadeel van een finaal verrekenbeding is de mogelijkheid van faillissement. Een combinatie van periodiek/finaal verrekenbeding is mogelijk.

  • Ouderdomspensioen

Er kan in de huwelijksvoorwaarden worden afgeweken van de regeling van de verevening van ouderdomspensioen, die de Wet Verevening pensioenrechten geeft.

Huwelijksvoorwaarden kunnen worden gewijzigd of opgeheven; dit geschiedt bij akte van huwelijksvoorwaarden. Toestemming van de Rechtbank is vereist.

Huwelijksvoorwaarden worden nogal eens opgeheven door oudere echtparen, als de reden waarom ze destijds waren aangegaan, is weggevallen en men dan de wens heeft economische gelijkheid van de partners te creëren, of om fiscale redenen.

Gepubliceerd/update op 4 februari 2015

Schrijf als eerste een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*